تبلیغات تبلیغات
سلام , بعد از سه ماه دوباره برگشتم دیگه فکر می کنم به این تاخیرهای من عادت کرده باشین! اما واقعا سرم شلوغه ، رو حساب تنبلی نگذارید.
توی این مدت سه ماه که وبلاگ تو کما بود واقعا با ایمیل ها شرمندم کردید. من هم تقریبا به تمامی ایمیل هایی که نیاز به پاسخ داشت ، پاسخ دادم.
این وبلاگ از اول هفته ی آینده دوباره شروع به کار خواهد کرد و عمده تمرکز خود را بر نقد رویداد های نجومی کشور خواهد گذاشت.
باز هم از تمامی دوستان تشکر می کنم.
سلام دوستان امیدوارم حااتون خوب باشه. باز هم مدتی نبودم. در این مدت اما از جامعه نجومی کشور خبر خاصی نبود. همه دارن خودشونو برای سال جهانی نجوم که دیگه چیزی به آغازش نمونده آماده می کنند. انجمن نجوم هم به عنوان به پیشواز رفتن این سال و هم به عنوان گرامی داشت شب یلدا برنامه یی را در فرهنگسرای هنر برپا کرد که سخنرانی های جالبی درخصوص یلدا چه از لحاظ فلسفی و چه از لحاظ علمی در بر داشت. اما متاسفانه درباره باشگاه این ماه چیزی ندارم بنویسم چون نتونستم خودمو برسونم. همین .
در پایان باز هم تاکید می کنم: نجومی ها! سال جهانی نجوم نزدیکه ، تکون بخورید!
سلام.
همانطور که می دانید امروز سالروز تولد فروغ فرخزاد یکی از شناخته شده ترین شعرای معاصر ایران است. به یادش شعری می خوانیم:
من از نهایت شب حرف میزنم
من از نهایت تاریکی
و از نهایت شب حرف میزنم
اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم
و همچنین نوشته ی کوتاه از احمد شاملو بزرگ درباره ی فروغ در ادامه مطلب:
سلام
همون طور که می دونیند ناسا بزودی یکی از شاتل های خود را عازم ایستگاه بین المللی فضایی می کند. نکته جالب توجه اینه که این شاتل حامل سیستمی می باشد که بعد از نصب روی ISS ادرار فضانوردان را به آب آشامیدنی گوارا تبدیل می کند
(البته آبی که ما در تهران می خوریم هم زیاد از این آب وضعیت بهتری ندارد). من بشخصه بسیار نگران فضانوردان آینده هستم چون هیچ بعید نیست که طی چند سال اخیر با پیشرفت روز افزون علم دستگاههایی تولید شده و به فضا فرستاده شود که (با عرض پوزش) مدفوع رو هم به غذایی لذیذ تبدیل کند و به خورد ساکنان ISS بدهند!
از شوخی گذشته این سیستم فوق العاده جالبیه که کمک های فراوانی به سازمان های فضایی می کند و باعث صرفه جویی های زیادی در وقت و انرژی می شود.
از جای دیگر هم هیچ خبری نیست ، دلیل دیر آپ شدن وبلاگ هم همینه چون بعضی مواقع که بی ربط بانجوم آپ می کنم برخی دوستان ای میل می زنند و گله می کنند.
دوستی هم کامنت گذاشته بودن و تاریخ و محل برگزاری باشگاه نجوم تهران رو پرسیده بودند. عرضم به خدمتتون که باشگاه یکشنبه اول هر ماه در تالار ورشو (خیابان ورشو تقاطع ویلا) برگزار میشه. برای اطلاعات بیشتر می تونین به سایت باشگاه هم مراجه بفرمایید:
تابعد
سلام امیدوارم حالتون خوب باشه. باشگاه این ماه تهران خیلی خیلی خلوت بود و بنظر می رسه هنوز برگزاری باشگاه در روزهای یکشنبه جا نیفتاده.
باری ، یک مسئله خیلی جالب، که نمی دونم تصمیم خود شاخه آماتوری بوده یا فشار تالار ورشو، اینه که مکان نشستن خانم ها و آقایون در باشگاه تفکیک شده! هنگامی که وارد سالن می شدیم حسین خان نوشیر دم در ایستاده بود و خانم ها و آقایان را ارشاد می کرد!
برنامه های باشگاه هم در کل مانند همیشه یک نواخت بود اما دیدن دوستان لطف و صفای خاصی داشت.
همین!
تابعد.
سلام
خب باشگاه نجوم تهران فردا (یکشنبه 5 آبان) در خیابان ویلا تقاطع ورشو برگزار می شه. سخنرانی اصلی بعهده پوریا ناظمی می باشد که قرارست در خصوص شتاب دهنده سرن صحبت کنند. این قسمت رو واسه اون دسته از دوستان دادم که هنوز با برگزاری باشگاه در روزهای یکشنبه عادت نکردن.
به نظر می رسه باشگاه نجوم کم کم داره جای ثابت پیدا می کنه و الان مدتی ست که دوستان نجومی از این سالن به اون سالن نمی شن و این فاکتوره بسیار مهمیه. اما یه مشکل وجود داره که موجب ناراحتی برخی از دوستان شده: همانطور که می دونین درصد بسیار زیادی از حاضرین در باشگاهای نجوم سراسر کشور را کسانی تشکیل می دهند که با هدف دیدار دوستان و گروه های دیگر و بحث و تبادل نظر با آنها به باشگاه آمدند .مدتی پیش در باشگاه نجوم تهران زمانی به پذیرایی و استراحت اختصاص داشت که زمان خوبی برای این عمل بود. چون هم دوستانی که ساعتی دیرتر به باشگاه رسیدند و هم دوستانی که به دلایلی نمی توانستند تا بعد از باشگاه منتظر بمانند و باید زود تر می رفتند می توانستند گرده هم آیند و بعلاوه فضایی هم عوض می کردند. اما با حذف این زمان این فرصت از دوستان گرفته شد. به همین دلیل است شاید که این چند ماه اخیر صدای پچ پچ بسیار زیادی (البته نسبت به گذشته) در حین سخنرانیها به گوش می خورد و بعلاوه رفت و آمد ها هم زیاد شده است. به نظر من حتی اگر هم چیزی برای پذیرایی نباشد! این زمان بهتر است دوباره در برنامه باشگاه گنجانده شود تا دوستانی که قصد دیدار تازه کردن و صحبت کردن دارند بتوانند به خوبی از برنامه های باشگاه هم استفاده کنند و درثانی برای سایر حاضرین ایجاد مزاحمت نکنند.
تابعد.
سلام دوستان امیدوارم خوب باشید. نجوم ایران فعلا امن و امانه و خبر خاصی نیست. راستی این یکشنبه باشگاه نجوم رو فراموش نکنید.
امروز در حال مطالعه ی آثار شاملو ی بزرگ به جمله ی تازه ی برخوردم که درمورد ریاضیات گفته بود و چون می دونم اکثر منجمین و مخصوصا فیزیک دوستان دستی هم در ریاضیات دارن فکر کردم براشون جالب باشه:
موسیقی و شعر و رقص و معماری و ریاضیات از لحاظ جنبه های شهودی دختران یک خانواده اند.
بجز این بامداد یک جمله دیگر هم در سخنرانیش در دانشگاه برکلی گفته بودن که اون هم جالب به نظرم رسید:
کوتاه ترین فاصله میان دو نقطه ، خط راست است بی گمان، اما در هندسه به ما آموخته اند که همین نکته ی از آفتاب روشن تر هم تا به طور علمی اثبات نشود ، قابل اعتنا نمی تواند بود. و ما درهمان حال به مهملاتی ایمان می آوریم که تنها اگر ذره یی به چشم عقل در آن نگاه کنیم ، از سفاهت خود به خنده می افتیم.
منبع : گزین گویه ها و ناگفته های احمد شاملو اثر ایلیا دیانوش
سلام
مدتی است که تئاتر منطقه صفر با نویسندگی آقای شهرام نوشیر در تالار محراب روی صحنه رفته. نکته جالب اینه که حسین نوشیر (که برای نجومیا بخصوص باشگاهیا آشناس) در این نمایش به عنوان یکی از دو کارکتر نقش آفرینی می کند. دیروز (28 مهر) نیز گروه اجرایی باشگاه نجوم از این برنامه دیدن کردند.
اگه کلیات نمایشنامه رو بگذاریم کنار در کل کار قابل قبولی بود و از آن مهمتر بازی بسیار خوب و دور از حد انتظار حسین نوشیر بود بطوری که کاری کرد که من دیروز از دسته گلی که براش خریدم پشیمون نشدم(شوخی کردم
). من کلا خیلی زیاد به تئاتر می پردازم و این موضوع رو جدا بدون تعارف میگم که حسین خوب بود.
در هر حال لازم دیدم که این یادداشت کوتاه رو بنویسم تا هم از خانواده نوشیر قدر دانی کرده باشم و هم شما رو به دیدن این نمایش که فکر می کنم تا اواسط آبان ماه اجرا داشته باشه دعوت کنم.
کارگردان : مهناز مهدیزاده
نویسنده: شهرام نوشیر
دستیار کارگردان: حسین نوشیر
بازیگران: مهناز مهدیزاده - حسین نوشیر و...
مکان : تهران خ ولیعصر - تقاطع خ امام خمینی - تالار محراب
تلفن هماهنگی : 66410403
سلام دوستان امروز می خوام یک فلش بک بزنم به یادداشتی که در 28 اسفند 86 پیرامون خبری درمورد حضور استفان هاوکینگ در ایران نوشته بودم:
حدود یک سال پیش بود که در ایران خبری از سوی پژوهشگاه دانشهای بنیادی مبنی بر سفر استفان هاوکینگ منتشر شد. اما مدتی بعد اعلام شد که این سفر انجام نخواهد شد و امید همه ما برای دیدن این دانشمند بزرگ در ایران نا امید شد. دیروز خبری روی پارس اسکای دیدم که در آن از آقای لاریجانی نقل شده بود که استفان هاوکینگ بهار ۸۷ به ایران می آید. نمی دانم که این خبر تا چه اندازه معتبره اما خداکنه اینبار سفر پروفسور هاوکینگ به ایران انجام بشه.(نظر شما چیه؟) همان طور که می دونین اتسفان هاوکینگ یکی از بزرگ ترین فیزیکدانان زنده دنیا هستند و بدون شک سفر ایشون به ایران می تونه از جذابیت های زیادی برخوردار باشه.
خوب همانطور که همه می دونیم این سفر باز هم انجام نشد و مهمترین و شاید تنها دلیل مطرح شده از سوی پژوهشگاه دانشهای بنیادی مناسب نبودن شرایط جسمانی این دانشمند ارزندست. من فکر می کنم که این مطلب به نوعی توضیح واضحات باشه، به راستی با کدام عقل سلیمی جور در میاد که صحبت از چنین سفری بشود و برنامه های آن ریخته بشود بدون اینکه بزرگترین و جدی ترین مشکل آن یعنی اختلال (و گاهی نیز بی ثباتی) جسمانی مسافر مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد؟ بدون تردید قبل از ریخته هر برنامه ی (هرچند کلی) نخستین مطلبی که باید حل شود همین شرایط جسمانی است. چطور ممکن است خبر آمدن هاوکینگ بطور رسمی از سوی پژوهشگاه دانشهای بنیادین مطرح بشود (حتی با مشخص نمودن ماه انجام سفر) و روی صفحه اول برخی روزنامه های ایران نقش ببندد بدون اینکه بنیادی ترین مشکل آن حل شده باشد؟
تمام این سوالات بی جواب هستند که این اندیشه رو در ذهن ایجاد می کنند که شاید اصلا موضوع سفر انقدر که وانمود می کردند جدی نبوده و اهداف دیگری در به راه انداختن این جنجال خبری دنبال می شده است. شاید تنها یک مانور تبلیغاتی برای پژوهشگاه دانشهای بنیادین و انداختن نام آن در محافل علمی و غیر علمی سرزبانها بوده؟
خوب اگر بخواهم خوش بین باشیم و با نگاهی لطیف و پاک به قضیه نظر بیفکنیم شاید این مشکل را به حساب اطلاع رسانی افتضاح دست اندرکاران بگذاریم که این شبهات رو در ذهن ما ایجاد کرده اند.
اما براستی کدام منطقی تر است؟
نظر شما چیست؟
سلام نجوم
آره، منم مثل شما وقتی از در آسانسور بیرون اومدم و ماهنامه روی جاکفشی بود کلی متحیر شدم( به قول بچه ها گفتنی چشام داشت از پس سرم می زد بیرون) بعد از تقریبا یکسال بلاتکلیفی تنها مجله تخصیصی نجوم در خاورمیانه از چاپخونه اومد بیرون. امیدوارم دیگه از این اتفاقات نیفته.
هنگامی که مجله رو باز میکنید اولین تغییراتی که به چشم می یاد منظم شدن مقالات در بخش ها و قسمت های متفاوت مانند : دانش ، بخش ویژه ، نجوم عمومی و خبروگزارش و همچنین بیشتر شدن حجم ماهنامه ست؛ که این سامان بخشی و تنوع مقالات حالت خوبی رو به آدم می ده. جمیع مقالات هم از استاندارد های کافی برخوردارند. از دیگر نکات جالب توجه در مورد ماهنامه قرار گرفتن مقالات تخصصی تر در کنار مقالاتیه که محتوایی نسبتا عمومی دارند و به این ترتیب ماهنامه می تواند هم برای مخاطبان خاص(حرفه ی تر) و هم برای مخاطبان عام مفید باشد. از دیگر نکاتی که اشاره به آن را لازم می دونم بیشتر شدن مقالات تالیفی در ماهنامه ست بطوری که در شماره اخیر (179) تنها مطالب ترجمه شده مربوط به بخش خبر می باشد و تقریبا تمامی مقالات تالیفی هستند و حتی یک ترجمه وجود ندارد(بجز چند مورد گرداوری)، که این امر در نوع خود بسیار درخور توجه می باشد. البته کاغذ ماهنامه هنوز همون کاغذ بسیار مرغوب گذشته است! که امیدوارم بابهتر شدن وضع مالی ماهنامه این اشکال بزرگ هم رفع بشه..
به نظرمی رسد از این پس شاهد یک ماهنامه متفاوت و با کیفیت تر از پیش خواهیم بود.
